‘WC in badkamer is heel raar’

De Noordoostpolder 12 aug 2018

De 10 Japanse tieners die voor het uitwisselingsprogramma met Mizumaki tien dagen in de Noordoostpolder waren, zijn vooral onder de indruk van de vlakke polder, de windmolens en een wc naast de douche in de badkamer.
Op de Strandhoeve onder Blokzijl, waar de gasten samen met hun vakantiebroertjes en zusjes woensdag arrowtag spelen (een combinatie van boogschieten en trefbal), vertellen Keita (14) en Kotoha (14) wel erg onder de indruk te zijn van het windmolenpark in Noordoostpolder. ‘En we vinden de wc in de doucheruimte vreemd’, zegt Keita. Verder heeft de kaas hier veel meer smaak dan in Japan en genieten ze van de zoete pannenkoeken met stroop. ‘Heel lekker’, zeggen ze namens de hele groep. Een schot in de roos om de actieve ochtend af te sluiten met pannenkoeken.

De groep bezocht maandag Amsterdam, was dinsdag op Urk en was woensdag actief op de Strandhoeve. Donderdag sliepen ze in een tent op het erf bij veeboer Van der Wal in Creil en zondag keerden ze weer terug. Nicolette Edzes is een van de gastouders en ziet de groep naarmate de dagen verstrijken steeds losser worden. ‘De Japanse kinderen komen uit een hele gedisciplineerde cultuur. Ze komen nu los.’

Het meisje Non is bij de familie Edzes. Vorig jaar was dochter Sophie Edzes in het gezin van Non te gast, toen tien jongeren uit de Noordoostpolder in Japan waren. ‘Ik was toen bij haar zus Nana’, vertelt Sophie, die de hele week optrekt met de Japanners. ‘Ik heb ook altijd contact gehouden via sociale media. Ik heb nu wel een binding met de Japanse familie. We hebben zelfs al plannen om elkaar weer te zien in 2020 als de Olympische Spelen in Japan zijn. ‘Dan wil ik wel met Nana rondreizen.’

Thomas Bom (16) uit Creil maakt voor het eerst kennis met Japanners. ‘We kregen een brief op het Emelwerda en het leek mijn moeder en mij wel leuk.’ Ze hebben Shota op bezoek. Al voor zijn komst hadden de moeders via Facebook contact en Thomas had al WhatsAppcontact, maar ‘s avonds is het wel stil vindt Thomas. ‘Hij spreekt nauwelijks Engels. Ik merk dat wanneer we weer met de Japanse groep samen zijn, hij helemaal opleeft.’

‘En Shota houdt ook niet van voetbal, maar we hebben wel bij de dijk gezwommen. Hij wilde naar zee en die is vlakbij, maar hij vond het water te koud.’ Ondanks de moeilijke conversatie hoopt Thomas volgend jaar naar Japan te mogen voor het uitwisselingsprogramma van de Stichting Vrienden van Japan. ‘Dat lijkt me leuk. Ik weet ook niet zoveel van het land.’

Door de uitwisseling moeten de jongeren juist elkaars cultuur leren. Thomas verwondert zich in ieder geval over de gebruiken. ‘Shota sliep met zijn kleren aan op bed en had de gordijnen open en het licht laten branden. Ze gaan ook al vroeg naar hun slaapkamer’, vindt Thomas. De Japanse gasten, weet Petra Remijn uit Kraggenburg, voorzitter van de Vrienden van Japan, hebben huiswerk met opdrachten mee om verslag te doen van hun verblijf in Nederland. ‘Maar niettemin hebben we gewoon een funprogramma voor de jeugd.’

En hoe interessant je het ook kunt maken. Het bezoek aan de oude molen in Sint Jansklooster bijvoorbeeld deed de tieners niet zoveel, vertelt Edzes. ‘De uitleg en het oude gebruik van de molen had niet zoveel belangstelling van ze. Nee de moderne windmolens vinden ze interessant.’ ‘Die zouden we ook wel in Japan willen’, zegt Keita, ‘maar we hebben daar niet zoveel wind.’

Cees Walinga